Het model waar we vandaag het meest mee geconfronteerd worden, is een sportieve en magere, maar licht gespierde vrouw. Nochtans werden rondingen lange tijd als een positief beeld beschouwd. Het was een teken van vruchtbaarheid, faam, macht en rijkdom. Dat is het beeld dat onze voorouders van ons buikje hadden …


In de prehistorie symboliseerde een weelderig vrouwelijke lichaam de overvloed aan voedsel en de belofte van vruchtbaarheid. In de Oudheid moesten mannen vooral stevig gebouwd zijn. Bij vrouwen waren brede heupen een teken van vruchtbaarheid. In Italië waren rondingen symbool voor faam en macht en de rijken onderscheidden zich van de armen door hun vermogen om gevarieerd, rijk en onbeperkt te eten!

Korte afdwaling aan het begin van de middeleeuwen: het vrouwelijk lichaam, voorwerp van zonde, mocht niet aantrekkelijk zijn. Onder dwang van de Kerk werd ze dus vaak erg mager afgebeeld.

In de renaissance moesten vrouwen de indruk wekken jong, mooi en gezond te zijn om te tonen dat ze een nageslacht konden verwekken. In de 17de en 18de eeuw, in volle landbouw- en industriële revolutie, evolueert het voedingspatroon: goed gevoede vrouwen stonden symbool voor voorspoed.

Om later, in de 19de eeuw, verleidelijk te zijn, moesten vrouwen hun weelderige attributen (borsten en billen) blootgeven, terwijl een 'dikke' buik als teken van verzwakking werd beschouwd en met aangepaste kleren moest worden ingesnoerd.

Vanaf 1930, tenslotte, zetten lichamen meer en meer uit. Er was geen ruimte meer om vals te spelen, wat tot dan wel mogelijk was met het korset. In de jaren 70 gaan de buiken zelfs bloot, met de opkomst van de bikini. Dat is het begin van de controle van de voeding en het ideaal van de platte buik.

Wat is jouw visie over de buik van de vrouw? En over de buik bij mannen? Is er een verschil?